• Potrzebujesz pomocy napisz: e-mail: pomoc@fundacjaart.pl

    Możesz również zadzwonić: 885 55 22 22

  • Menu

    Agnieszka Tobota – Prezes Fundacji/Fundator

    Z wykształcenia i zamiłowania jest pedagogiem.  Posiada wieloletnie doświadczenie w pracy z młodzieżą i ich rodzinami, w tym dotkniętymi przemocą (ukończyła Studium Przeciwdziałania Przemocy w Rodzinie). Prowadzi konsultacje indywidualne i warsztaty dotyczące profilaktyki przemocy, rodzicielskie grupy wsparcia, warsztaty dotyczące kompetencji wychowawczych i społecznych dla osób zagrożonych przemocą i wykluczeniem. Wspiera rodziny w radzeniu sobie z problemami opiekuńczo-wychowawczymi.

    W Fundacji zajmuje się kompleksową organizacją projektów, prowadzeniem warsztatów, udzielaniem porad osobom doświadczającym przemocy, współpracą z instytucjami publicznymi oraz firmami komercyjnymi.

    Członek zespołu interdyscyplinarnego w Markach. Członek Komisji Dialogu Społecznego w M.st. Warszawa ( ds. przemocy i dziecka, rodziny).

    Prywatnie – żona i mama trójki dzieci.

    Od ponad 10 lat wychowawca wypoczynków letnich dla dzieci, kierownik kolonii dla  podopiecznych z rodzin dysfunkcyjnych.

    Od 2019 roku prowadzi zajęcia dla dzieci w ramach międzynarodowego programu profilaktyki zdrowia psychicznego „Przyjaciele Zippiego”.

    Pomysłodawczyni i koordynator platform internetowych należących do Fundacji:

    W ramach Grupy Fundamenti (marka Fundacji A.R.T.), www.fundamenti.pl, z pasją kreuje nowatorskie projekty szkoleniowe precyzyjnie dobrane do potrzeb klientów. Zajmuje się promocją nowatorskich koncepcji i pomysłów poprzez organizację konferencji i seminariów dla kadry zarządzającej firm i organizacji. W ostatnich latach dużym powodzeniem cieszą się organizowane przez nas eventy profilaktyczne, których ważnym elementem jest podnoszenie poziomu bezpieczeństwa w codziennym życiu.

    Nagrodzona „Kobiecym Laurem” za działalność dobroczynną przyznawanym przez portal Imperium Kobiet.

    Dlaczego Fundacja?

    Myśl o założeniu fundacji kiełkowała w mojej głowie już od czasu studiów. Podczas praktyk w placówkach opiekuńczo-wychowawczych utwierdziłam się w przekonaniu, że chcę pomagać ludziom. Nigdy nie byłam obojętna na ludzkie cierpienie. Zawsze pomagałam potrzebującym, wspierałam akcje charytatywne organizacji pozarządowych.   Kiedy stajemy się pomostem i wsparciem dla innych nasze życie nabiera wartości. Wiem, jak ważna w niektórych sytuacjach życiowych jest pomoc osoby, która wskaże kierunek postępowania, i która przypomni, że mimo beznadziejności i bezsilności można zawalczyć o przyszłość swoją i swoich dzieci. Dlatego najgorsze co możesz zrobić, to pozostać obojętnym.